Mijn verhaal

Mijn eerste baan was begeleider in de zorg voor mensen met een verstandelijke beperking. Sommige cliënten konden niet praten. Anderen praatten wel, maar begrepen veel niet. In het begin vond ik dat lastig. Ik had CMV gestudeerd, een hbo-opleiding binnen social work, en zat vooral in mijn hoofd. Langzaam leerde ik communiceren zonder veel woorden. Daar ging ik steeds meer van genieten.

Na zeven jaar zocht ik een nieuwe uitdaging en ging ik naar het COA. Daar begeleidde ik mensen op een heel belangrijk moment in hun leven, één op één en in de groep, in gesprekken over hun verleden en hun toekomst in Nederland.

Vijf jaar geleden werd ik er trainer. In een training van vijf dagen over beroepshouding laat ik nieuwe medewerkers stilstaan bij hun eigen normen en waarden. Ruim 500 mensen zaten inmiddels in mijn groepen, en ik begeleidde twee verschillende teams bij de start van nieuwe locaties. Wat ik daar leerde: een training slaagt door de momenten waarop iemand iets durft te zeggen wat moeilijk is. Daarvoor moet een groep zich veilig voelen. Die veiligheid opbouwen, daar ben ik goed in geworden.

Toen AI opkwam, was ik meteen enthousiast. Ik ben er nooit mee gestopt. Ik bouw er games mee, zoals een zombiegame op het Stadhuisplein en een spel voor mijn kinderen waarin ze zelf meespelen. Ik maak er infographics en kleine tools mee. Ik programmeer er apparaten mee om. En ik laat AI zelfstandig onderzoek voor me doen. Het mooiste vind ik dat de grens tussen taal, software en hardware lijkt te verdwijnen.

Hoe meer ik ermee werk, hoe beter ik zie waar het misgaat. Bij mezelf: ik zag dat ik het soms verkeerd gebruikte. En bij anderen. Studenten die ik sprak in de LocHal vertelden dat ze betere teksten inleveren en er minder van leren. Ik zag mensen in de praktijk minder zorgvuldig worden. En bijna iedereen gebruikt AI, terwijl bijna niemand het durft toe te geven. De meeste organisaties hebben er ook nog geen beleid voor.

Daarom doe ik dit werk. AI kan veel van ons overnemen, en dat wordt alleen maar meer. Als wij ons afvragen waarom wij AI gebruiken, moeten wij ons ook afvragen: wie is de mens, en waar zijn wij eigenlijk voor? Wij moeten bepalen welk deel van ons werk menselijk blijft. Efficiënter werken is nodig, zeker in de zorg en bij de overheid. Als wij dat doen met respect voor onze eigen normen en waarden, kunnen wij mensen beter helpen.